Shloka 89
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
वैशम्पायन उवाच विदुरस्य वच: श्रुत्वा नोचु: किंचन पार्थिवा: । कर्णो दुःशासन त्वाह कृष्णां दासीं गृहान्ू नय
vaiśampāyana uvāca | vidurasya vacaḥ śrutvā nocuḥ kiñcana pārthivāḥ | karṇo duḥśāsanaṃ tv āha kṛṣṇāṃ dāsīṃ gṛhān naya |
វៃសម្បាយនៈ បានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ជនមេជ័យ! ទោះបានស្តាប់ពាក្យវិទុរៈហើយ ក៏ព្រះមហាក្សត្រទាំងឡាយមិននិយាយអ្វីសោះ។ នៅពេលនោះ កರ್ಣៈ បាននិយាយទៅកាន់ ទុះសាសនៈ ថា៖ ‘នាំក្រឹෂ್ಣា—ដែលគេហៅថាទាសី—ទៅកាន់បន្ទប់ខាងក្នុង’»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When righteous counsel is heard but not acted upon, silence itself becomes a moral failure. The verse highlights how a court’s refusal to speak against wrongdoing enables further injustice, turning authority into an instrument of humiliation.
After Vidura speaks (urging a dharmic response), the assembled kings remain silent. Karṇa then instructs Duḥśāsana to take Draupadī (Kṛṣṇā), derogatorily labeled a slave-girl, into the inner quarters—escalating the outrage in the Kuru assembly.