Shloka 3
याज्ञसेनी-प्रश्नः
Draupadī’s Question in the Assembly
यद् वै पुरा जातमात्रो रुराव गोमायुवद् विस्वरं पापचेता: । दुर्योधनो भरतानां कुलघ्न: सो<यं युक्तो भवतां कालहेतु:
yad vai purā jātamātro rurāva gomāyuvad visvaraṁ pāpacetāḥ | duryodhano bharatānāṁ kulaghnaḥ so 'yaṁ yukto bhavatāṁ kālahetuḥ ||
ពិតប្រាកដណាស់ កាលពីយូរមកហើយ នៅពេលទើបកើតមកភ្លាម មនុស្សចិត្តអាក្រក់នោះ បានស្រែកឡើងដោយសំឡេងខូចស្រឡះ មិនសមស្រប ដូចសត្វកញ្ជ្រោង។ ដុរយោធនៈ—អ្នកបំផ្លាញវង្សភារត—មនុស្សនេះហើយ គួរត្រូវបានចាត់ទុកថា ជាមូលហេតុ និងឧបករណ៍នៃវិនាសកម្មរបស់អ្នកទាំងអស់។
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura frames moral and political discernment through the language of omens: a ruler driven by pāpa-cetā (evil intent) becomes a kālahetu—an agent of collective ruin. The ethical warning is to recognize adharma early and restrain or remove its source for the protection of the kula and kingdom.
In the Sabha Parva context, Vidura admonishes the Kuru elders about Duryodhana’s destructive nature. He cites an inauspicious sign from Duryodhana’s birth—crying like a jackal—as evidence that Duryodhana is destined to bring calamity upon the Bharata line unless checked.