Shloka 7
Adhyāya 59: Vidura’s Admonition to Duryodhana after the Summons of Draupadī (सभा पर्व)
शकुनिरुवाच यो वेत्ति संख्यां निकृती विधिज्ञ- श्रेष्टास्वखिन्न: कितवो$क्षजासु । महामतिर्यश्न जानाति द्यूतं स वै सर्व सहते प्रक्रियासु
śakunir uvāca—yo vetti saṅkhyāṃ nikṛtī vidhijñaḥ śreṣṭāsv akhinnaḥ kitavo ’kṣajāsū | mahāmatir yaś ca jānāti dyūtaṃ sa vai sarvaṃ sahate prakriyāsu ||
សកុនិ បាននិយាយថា៖ «អ្នកលេងស៊ីសងដ៏ជំនាញពិត គឺអ្នកដែលអាចទាយដឹងជាមុនថាគ្រាប់ស៊ីសងនឹងធ្លាក់លើលេខណា; អ្នកដែលចេះច្បាប់ និងសិល្បៈនៃការបោកបញ្ឆោត; អ្នកដែលមិនបាក់ទឹកចិត្ត ទោះប្រឈមមុខនឹងគូប្រកួតខ្លាំងបំផុតក្នុងល្បែងគ្រាប់ស៊ីសង; ហើយអ្នកដែលមានបញ្ញាច្បាស់លាស់ ដឹងគ្រប់វិធីការនៃការលេងស៊ីសង។ អ្នកបែបនោះអាចទ្រាំទ្រ និងឈ្នះល្បិចកលទាំងអស់ដែលកើតឡើងក្នុងពេលលេង»។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames ‘expertise’ in gambling as mastery of prediction, procedure, and deception—highlighting how a practice rooted in trickery can masquerade as skill. In the ethical context of the Sabha, it implicitly exposes gambling as a domain where adharma (manipulation and fraud) is normalized and where the righteous can be trapped by formal rules and social pressure.
In the Kuru court during the dice-match episode, Śakuni speaks about what makes a ‘real’ dice-player—someone who anticipates outcomes, knows the rules, and can withstand or deploy deceit in the course of play. This sets the tone for the impending exploitation of Yudhiṣṭhira through a rigged and strategically manipulated game.