Shloka 36
Dhṛtarāṣṭra–Duryodhana Saṃvāda on Restraint and Rājānīti
Chapter 50
नामधेयानि रत्नानां पुरस्तान्न श्रुतानि मे । यानि दृष्टानि मे तस्यां मनस्तपति तच्च मे
nāmadheyāni ratnānāṃ purastān na śrutāni me | yāni dṛṣṭāni me tasyāṃ manas tapati tac ca me ||
ទុរយោធនៈបាននិយាយថា៖ «សូម្បីតែឈ្មោះនៃគ្រឿងអលង្ការដ៏វិចិត្រទាំងឡាយដែលខ្ញុំបានឃើញនៅទីនោះ ក៏ខ្ញុំមិនធ្លាប់បានឮពីមុនឡើយ។ ពេលបានឃើញវានៅក្នុងសភានោះ ចិត្តខ្ញុំឆេះរលាកដោយសេចក្តីទុក្ខក្តៅក្រហាយ»។
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Unchecked envy and pride scorch the mind and distort judgment; when one cannot rejoice in another’s rightful prosperity, inner torment becomes the seed of unethical action (adharma) and future conflict.
After witnessing extraordinary wealth and marvels in the Pandavas’ assembly hall, Duryodhana admits he had never even heard the names of such jewels before; the sight fills him with burning resentment, foreshadowing his escalating hostility toward the Pandavas.