Shloka 16
Dhṛtarāṣṭra–Duryodhana Saṃvāda on Restraint and Rājānīti
Chapter 50
नित्यमाज्ञापयन् भासि दिवि देवेश्वरो यथा । तस्य ते विदितप्रज्ञ शोकमूलमिदं कथम् | समुत्थितं दुःखकरं यन्मे शंसितुमरहसि
nityam ājñāpayann bhāsi divi deveśvaro yathā | tasya te viditaprajña śokamūlam idaṃ katham | samutthitaṃ duḥkhakaraṃ yan me śaṃsitum arhasi ||
វៃសម្បាយនៈ បាននិយាយថា៖ «នៅទីនេះ អ្នកភ្លឺរលោង ដោយបញ្ជារជានិច្ច ដូចព្រះឥន្ទ្រា ម្ចាស់ទេវតានៅសួគ៌។ បញ្ញាវិចារណរបស់អ្នកគេស្គាល់ច្បាស់។ ដូច្នេះ តើហេតុអ្វីបានជាកង្វល់ដែលមានទុក្ខជាមូល និងនាំមកនូវការឈឺចាប់នេះ កើតឡើងក្នុងចិត្តអ្នក? សូមប្រាប់ខ្ញុំអំពីវា ព្រោះអ្នកគួរតែពន្យល់ឲ្យខ្ញុំដឹង»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even those who appear powerful and authoritative may be inwardly troubled; the verse frames ethical inquiry as the proper response—asking for the root-cause of sorrow rather than judging appearances.
Vaiśaṃpāyana describes a ruler-like figure who shines while commanding others, likened to Indra, and then asks how such a renowned wise person has come to be afflicted by a grief-born, distressing anxiety, requesting an explanation.