Shloka 9
Nāradasya Rājadharma-praśnāḥ
Nārada’s Examination of Royal Ethics
युद्धगान्धर्वसेवी च सर्वत्राप्रतिघस्तथा । एतैश्वान्यैश्व बहुभिरययुक्तो गुणगणैर्मुनि:
yuddhagāndharvasevī ca sarvatrāpratighas tathā | etaiś cānyaiś ca bahubhir ayukto guṇagaṇair muniḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ ព្រះអង្គស្មោះស្ម័គ្រចំពោះសិល្បៈនៃសង្គ្រាម និងវិជ្ជាគន្ធព៌ (តន្ត្រី និងសិល្បៈល្អិតល្អន់) ហើយនៅគ្រប់ទីកន្លែងមិនត្រូវអ្វីរារាំង—មិនដែលត្រូវគេបង្អាក់ដោយការប្រឆាំងឡើយ។ ដូច្នេះហើយ ឱ មុនី ព្រះអង្គត្រូវបានប្រទានដោយគុណសម្បត្តិទាំងនេះ និងក្រុមគុណធម៌ជាច្រើនទៀត។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ideal of cultivated excellence: true eminence is not only martial capability but also refinement through the arts, joined with a strength of presence that is not easily obstructed—an ethical portrait of a worthy figure described through accumulated virtues.
Vaiśampāyana continues a laudatory description of a person’s qualities, emphasizing his devotion to both warfare and Gandharva arts and stating that he moved without hindrance, being endowed with many virtues.