Shloka 68
Nāradasya Rājadharma-praśnāḥ
Nārada’s Examination of Royal Ethics
कच्चित् कोषश्न कोष्ठं च वाहनं द्वारमायुधम् । आयश्व कृतकल्याणैस्तव भक्तैरनुछित:,तुम्हारे कल्याणके लिये सदा प्रयत्नशील रहनेवाले, स्वामिभक्त मनुष्योंद्वारा ही तुम्हारे धन-भण्डार, अन्न-भण्डार, वाहन, प्रधान द्वार, अस्त्र-शस्त्र तथा आयके साधनोंकी रक्षा एवं देख-भाल की जाती है न?
kaccit kośaś ca koṣṭhaṁ ca vāhanaṁ dvāram āyudham | āyaś ca kṛtakalyāṇais tava bhaktair anucitaiḥ ||
នារទៈ បានពោលថា៖ «ខ្ញុំសង្ឃឹមថា ឃ្លាំងទ្រព្យ និងឃ្លាំងស្រូវរបស់ព្រះអង្គ, យានជំនិះ, ទ្វារមេ, អាវុធ, និងប្រភពចំណូលទាំងឡាយ ត្រូវបានយាមការពារ និងគ្រប់គ្រងយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ដោយអ្នកបម្រើស្មោះត្រង់តែប៉ុណ្ណោះ—មនុស្សដែលស្រឡាញ់ស្វាមី និងខិតខំសម្រាប់សេចក្តីសុខសាន្តរបស់ព្រះអង្គជានិច្ច?»
नारद उवाच
Educational Q&A
A ruler’s prosperity and stability depend on vigilant protection and honest management of key state assets—wealth, provisions, transport, gates, arms, and revenue—entrusted to loyal, welfare-minded retainers rather than unreliable or self-serving agents.
Nārada continues a sequence of ‘kaccit’ inquiries to assess the king’s governance, asking whether essential resources and security points of the realm are being safeguarded and supervised by devoted, trustworthy attendants.