Shloka 37
Nāradasya Rājadharma-praśnāḥ
Nārada’s Examination of Royal Ethics
एकोअप्यमात्यो मेधावी शूरो दान्तो विचक्षण: । राजानं राजपुत्रं वा प्रापयेन्महतीं श्रियम्
eko 'py amātyo medhāvī śūro dānto vicakṣaṇaḥ | rājānaṃ rājaputraṃ vā prāpayen mahatīṃ śriyam ||
នារ៉ទៈបានមានព្រះវាចា៖ «សូម្បីតែមន្ត្រីតែម្នាក់—បើមានប្រាជ្ញា ក្លាហាន មានវិន័យខ្លួន និងចេះពិចារណាច្បាស់—ក៏អាចនាំព្រះមហាក្សត្រ ឬព្រះរាជកុមារ ទៅរកសេចក្តីរុងរឿង និងសម្បត្តិដ៏ធំធេងបាន»។
नारद उवाच
Educational Q&A
A ruler’s success depends greatly on the quality of counsel: even one capable minister—intelligent, brave, disciplined, and discerning—can secure great prosperity for a king or prince. The verse highlights character and judgment as the foundation of effective governance.
Nārada is presenting a principle of governance within his discourse: he emphasizes the decisive role of a competent minister in advancing the fortune and stability of a ruler, implying that a single exemplary adviser can outweigh many lesser attendants.