Shloka 129
Nāradasya Rājadharma-praśnāḥ
Nārada’s Examination of Royal Ethics
नारद उवाच एवं यो वर्तते राजा चातुर्वर्ण्यस्य रक्षणे । स विहृत्येह सुसुखी शक्रस्यैति सलोकताम्,नारदजीने कहा--जो राजा इस प्रकार चारों वर्णों (और वर्णाश्रमधर्म)-की रक्षामें संलग्न रहता है, वह इस लोकमें अत्यन्त सुखपूर्वक विहार करके अन्तमें देवराज इन्द्रके लोकमें जाता है
nārada uvāca evaṁ yo vartate rājā cāturvarṇyasya rakṣaṇe | sa vihṛtyeha susukhī śakrasya eti salokatām ||
នារដៈ បានមានព្រះវាចា៖ ព្រះរាជាដែលប្រព្រឹត្តដូច្នេះ—ឈរជាប់ក្នុងការការពារប្រព័ន្ធសង្គមចតុវណ្ណ (និងធម៌វណ្ណ–អាស្រាម)—នឹងរស់នៅក្នុងលោកនេះដោយសុខសាន្តយ៉ាងខ្លាំង ហើយក្រោយពីបានរស់នៅល្អនៅទីនេះ នឹងទៅដល់លោកដូចព្រះឥន្ទ្រ (សក្រក្សត្រ)។
नारद उवाच
Educational Q&A
A ruler’s primary ethical duty is to safeguard dharma—here framed as protecting the cāturvarṇya and varṇa-āśrama duties. Such righteous governance yields both worldly well-being and a meritorious posthumous destiny (attainment of Indra’s realm).
Nārada is describing the फल (result) of ideal royal conduct: a king who actively maintains social and religious order lives happily in this world and, upon death, reaches Śakra’s heavenly world.