Shloka 101
Nāradasya Rājadharma-praśnāḥ
Nārada’s Examination of Royal Ethics
कच्चिज्ज्ञातीन् गुरून् वृद्धान् दैवतांस्तापसानपि । चैत्यांश्व॒ वृक्षान् कल्याणान् ब्राह्मणांश्न नमस्यसि
kaccij jñātīn gurūn vṛddhān daivatāṁs tāpasān api | caityāṁś ca vṛkṣān kalyāṇān brāhmaṇāṁś ca namasyasi ||
នារទៈ មានពាក្យថា៖ «តើព្រះអង្គបានកោតគោរព និងគោរពបូជាដោយសមគួរ ដល់ញាតិមិត្ត គ្រូអាចារ្យ និងមនុស្សចាស់ទុំ—ទាំងដល់ទេវតា និងអ្នកតបស—ដែរឬ? ហើយតើព្រះអង្គក៏បានថ្វាយបង្គំដល់ទីសក្ការៈ និងដើមឈើមង្គល និងដល់ព្រាហ្មណ៍ដែលនាំមកនូវសេចក្តីសុខសាន្តដែរឬ?»
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that righteous governance and personal dharma begin with humility and reverence—regularly honoring one’s relatives, teachers, elders, deities, ascetics, sacred places, and Brahmins. Such acts sustain social harmony, invite auspiciousness, and restrain pride.
Nārada is examining the king’s conduct through a series of ‘kaccit’ questions—checking whether he maintains foundational duties of respect and worship. The inquiry functions as a moral audit of the ruler’s daily discipline and adherence to dharma.