Shloka 14
दुर्योधनस्य बलिवर्णनम् — Duryodhana’s Description of Tribute at the Rājasūya
एवं प्रलम्भान् विविधानू प्राप्य तत्र विशाम्पते । पाण्डवेयाभ्यनुज्ञातस्ततो दुर्योधनो नृप:
evaṁ pralambhān vividhān prāpya tatra viśāṁpate | pāṇḍaveyābhyanujñātas tato duryodhano nṛpaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ដូច្នេះហើយ បន្ទាប់ពីបានជួបការអាម៉ាស់ និងការបោកបញ្ឆោតជាច្រើនប្រភេទនៅទីនោះ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃប្រជាជន! ព្រះបាទទុរយោធនៈ—ក្រោយពីបោះភ្នែកមើលសម្បត្តិអស្ចារ្យដែលបានមកដល់ពួកបណ្ឌវៈក្នុងពិធីរាជសូយ—បានសុំលា យុធិષ્ઠិរៈ ហើយចេញទៅកាន់ហស្តិនាបុរៈ ដោយចិត្តមិនសប្បាយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how envy and injured ego can eclipse discernment: instead of honoring another’s legitimate prosperity, Duryodhana internalizes resentment, which becomes a moral seed for later conflict.
After repeatedly being embarrassed/deceived in the Pāṇḍavas’ splendid setting during the Rājasūya occasion, Duryodhana asks Yudhiṣṭhira for leave and returns to Hastināpura, upset and brooding.