Shloka 3
मायासभायां दुर्योधनस्य अवमान-प्रसङ्गः
Duryodhana’s Humiliation in the Hall of Māyā
ततः सभार्य नृपतिं सामात्यं सपुरोहितम् । चिन्तासम्मूढहृदयं वागुवाचाशरीरिणी,पत्नी, पुरोहित तथा मन्त्रियोंसहित चेदिराजका हृदय चिन्तासे मोहित हो रहा था। उस समय आकाशवाणी हुई--
tataḥ sabhāryaṁ nṛpatiṁ sāmātyaṁ sapurohitam | cintāsammūḍhahṛdayaṁ vāguvāca aśarīriṇī ||
បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្រចេទី—ជាមួយព្រះមហេសី មន្ត្រីទាំងឡាយ និងព្រះបុរោហិត—ឈរនៅទីនោះ ដោយចិត្តត្រូវការព្រួយបារម្ភបំភាន់។ នៅពេលនោះ សំឡេងមួយគ្មានរូបកាយបាននិយាយចេញមក។ ពេលវេលានេះជាចំណុចបត់ផ្លូវនៃធម៌៖ នៅពេលការវិនិច្ឆ័យរបស់មនុស្សត្រូវភ័យ និងសង្ស័យគ្របដណ្តប់ ការត្រាស់ដឹងខ្ពស់បានចូលមកត្រៀមនាំទៅរកអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When the mind is overwhelmed by anxiety and confusion, one becomes prone to error; the verse signals that dharmic correction may come through authoritative counsel—here dramatized as a disembodied voice—urging restraint and right judgment.
Bhīṣma describes the Cedi king (Śiśupāla) standing with his queen, ministers, and priest, mentally shaken by worry; at that moment an aśarīriṇī vāk (heavenly, bodiless voice) addresses him, foreshadowing a decisive admonition.