Shloka 24
मायासभायां दुर्योधनस्य अवमान-प्रसङ्गः
Duryodhana’s Humiliation in the Hall of Māyā
श्रीकृष्ण उवाच अपराधशतं क्षाम्यं मया हास्य पितृष्वस: । पुत्रस्य ते वधाहस्य मा त्वं शोके मन: कृथा:,श्रीकृष्णने कहा--बुआ! तुम्हारा पुत्र अपने दोषोंके कारण मेरे द्वारा यदि वधके योग्य होगा, तो भी मैं इसके सौ अपराध क्षमा करूँगा। तुम अपने मनमें शोक न करो
śrīkṛṣṇa uvāca | aparādhaśataṃ kṣāmyaṃ mayā hāsya pitṛṣvasaḥ | putrasya te vadhārhasya mā tvaṃ śoke manaḥ kṛthāḥ |
ព្រះក្រឹષ્ણមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ប្អូនស្រីរបស់ឪពុកខ្ញុំ! ទោះបីកូនប្រុសរបស់អ្នក ដោយសារកំហុសរបស់គេ ក្លាយជាអ្នកសមនឹងត្រូវសម្លាប់ដោយដៃខ្ញុំក៏ដោយ ខ្ញុំនឹងអត់ទោសឲ្យគេមួយរយកំហុស។ កុំឲ្យចិត្តអ្នកធ្លាក់ចូលក្នុងទុក្ខសោកឡើយ»។
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣamā (forgiveness/forbearance) as an ethical restraint: even when punishment could be justified, one may choose measured mercy—especially to prevent grief and preserve familial and social harmony.
Kṛṣṇa addresses his paternal aunt, reassuring her about her son: even if the son’s misconduct makes him liable to be slain, Kṛṣṇa promises to pardon a hundred offenses and urges her not to succumb to sorrow.