Shloka 15
Śiśupāla-nigraha-prastāva: Yudhiṣṭhira’s Conciliation and Bhīṣma’s Defense of Kṛṣṇa
Book 2, Chapter 35
विचित्रै रत्नवद्धिश्व ऋद्धवा परमया युतै: । राजभिश्च समावृत्तैरतीव श्रीसमृद्धिभि: । अशोभत सदो राजन् कौन्तेयस्य महात्मन:
vicitrai ratnavaddhiśva ṛddhavā paramayā yutaiḥ | rājabhiś ca samāvṛttair atīva śrīsamṛddhibhiḥ | aśobhata sado rājan kaunteyasya mahātmanaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ព្រះរាជា! សាលាសភារបស់ព្រះរាជបុត្រកុន្តី អ្នកមានព្រះហឫទ័យធំ បានភ្លឺរលោងយ៉ាងអស្ចារ្យ—តុបតែងដោយទ្រព្យសម្បត្តិចម្រុះដ៏អស្ចារ្យ ប្រកបដោយគ្រឿងរត្នពេជ្រច្នៃប្រណិត និងសម្បូរបែបដល់កម្រិតខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត; ហើយពោរពេញដោយស្តេចទាំងឡាយ ដែលខ្លួនឯងក៏សម្បូរបែបយ៉ាងលើសលប់។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how recognized authority and public honor manifest outwardly as prosperity and a flourishing court: when many kings gather in a ruler’s hall, it signals legitimacy, influence, and the social order that supports kingship.
Vaiśampāyana describes the magnificence of Yudhiṣṭhira’s assembly-hall—richly adorned and crowded with prosperous kings—setting the scene for the political and ceremonial events of the Sabha Parva.