Shloka 10
Śiśupāla-nigraha-prastāva: Yudhiṣṭhira’s Conciliation and Bhīṣma’s Defense of Kṛṣṇa
Book 2, Chapter 35
चरणक्षालने कृष्णो ब्राह्मणानां स्वयं हाभूत् । सर्वलोकसमावृत्त: पिप्रीषु: फलमुत्तमम्,सब लोगोंसे घिरे हुए भगवान् श्रीकृष्ण सबको संतुष्ट करनेकी इच्छासे स्वयं ही ब्राह्मणोंके चरण पखारनेमें लगे थे, जिससे उत्तम फलकी प्राप्ति होती है
caraṇakṣālane kṛṣṇo brāhmaṇānāṃ svayaṃ hābhūt | sarvalokasamāvṛttaḥ piprīṣuḥ phalam uttamam ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ នៅមុខមហាជនដែលប្រមូលផ្តុំគ្នាទាំងអស់ ព្រះក្រឹષ્ણបានយកភារកិច្ចលាងជើងព្រះព្រាហ្មណ៍ដោយព្រះអង្គផ្ទាល់ ដោយប្រាថ្នាឲ្យមនុស្សទាំងអស់ពេញចិត្ត—សកម្មភាពដែលគេរាប់ថាបង្កើតបុណ្យកុសលខ្ពស់បំផុត។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា ភាពអធិរាជពិតប្រាកដបង្ហាញខ្លួនតាមរយៈភាពទាបទន់ និងការគោរពចំពោះអ្នកគួរគោរព ជាពិសេសនៅទីសាធារណៈដែលអាកប្បកិរិយាក្លាយជាគំរូធម៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharma is expressed through humble service and honoring the worthy; even the greatest person demonstrates ethical leadership by personally serving Brāhmaṇas, which is praised as yielding supreme merit.
In a public gathering, Kṛṣṇa—surrounded by the assembled people—personally washes the Brāhmaṇas’ feet, intending to please everyone and to model reverence and service as a virtuous act.