Shloka 24
Śiśupāla’s Protest Against the Arghya to Kṛṣṇa (शिशुपाल-आक्षेपः)
विश्रान्तास्ते ततो5पश्यन् भूमिपा भूरिदक्षिणम्
viśrāntās te tato ’paśyan bhūmipā bhūridakṣiṇam |
បន្ទាប់ពីបានសម្រាករួច ស្តេចទាំងនោះបានឃើញធម្មរាជ យុធិષ્ઠិរៈ—អ្នកប្រទានទានដ៏ធំ (dakṣiṇā)—ដែលមានសមាជិកជាច្រើនប្រមូលផ្តុំជុំវិញ។ ឱ ជនមេជ័យ! នៅពេលនោះ មណ្ឌបយញ្ញ ដែលពោរពេញដោយស្តេច ព្រាហ្មណ៍ និងឥសីមហា បានភ្លឺរលោងដូចស្ថានសួគ៌ដែលពោរពេញដោយទេវតា—បង្ហាញឧត្តមគតិនៃសេចក្តីសប្បុរសរបស់ព្រះមហាក្សត្រ និងភាពបរិសុទ្ធនៃពិធីដែលមានអ្នកចូលរួមត្រឹមត្រូវ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic kingship through generosity: abundant dakṣiṇā and a well-attended sacrifice symbolize righteous rule, social harmony, and the ethical duty of a king to support sacred learning and ritual specialists.
After resting, the visiting kings see Yudhiṣṭhira—renowned for lavish ritual gifts—surrounded by many assembly members; the sacrificial pavilion is depicted as radiant and heaven-like because it is filled with kings, brāhmaṇas, and great seers.