Shloka 16
Adhyāya 32: Rājasūya-Dīkṣā and Appointment of Court Offices (राजसूयदीक्षा तथा अधिकारविनियोगः)
ततः सागरकुक्षिस्थान् म्लेच्छान्ू परमदारुणान्
tataḥ sāgarakukṣisthān mlecchān paramadāruṇān jitvā ratnāni ca tebhyo gṛhītvā vijayasya vicitrān upāyān jñātvā kuruśreṣṭho nakula indraprasthaṃ pratyāvavṛte
បន្ទាប់មក នាគុល អ្នកល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមកុរុ និងជាអ្នកចេះយុទ្ធវិធីនានានៃការឈ្នះ បានបង្ក្រាបម្លេច្ឆដ៏សាហាវខ្លាំង ដែលស្ថិតនៅក្នុងអង្កត់សមុទ្រ—ពួកដែលរស់នៅលើកោះសមុទ្រ និងតាមឆ្នេរ។ ពេលទទួលបានការថ្វាយពន្ធជារតនៈពីពួកគេហើយ គាត់បានត្រឡប់ទៅកាន់ឥន្ទ្រប្រស្ថ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights a model of kingship where victory is followed by the orderly acceptance of tribute, implying the ruler’s duty to establish political stability and regulated relations rather than mere destruction.
Vaiśampāyana narrates that Nakula conquers fierce sea-region peoples (including island/coastal groups) and receives jewels as tribute, then returns to Indraprastha as part of the Pāṇḍavas’ wider campaign of subduing regions.