Shloka 9
सहदेव-दक्षिण-दिग्विजयः — Sahadeva’s Southern Conquest and the Māhiṣmatī–Agni Encounter
पार्थ नेदं त्वया शक््यं पुरं जेतुं कथंचन । उपावर्तस्व कल्याण पर्याप्तमिदमच्युत
pārtha nedaṁ tvayā śakyaṁ puraṁ jetuṁ kathaṁcana | upāvartasva kalyāṇa paryāptam idam acyuta ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ បារថៈ! អ្នកមិនអាចយកឈ្នះទីក្រុងនេះបានដោយវិធីណាមួយឡើយ។ ចូរត្រឡប់ទៅវិញ ឱ អ្នកមានសុភមង្គល។ ឱ អច្យុត! គ្រាន់តែអ្នកមកដល់ត្រឹមនេះ ក៏គ្រប់គ្រាន់ហើយ»។ ន័យនោះជាការព្រមានដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ៖ ការចូលទៅក្នុងទីក្រុងនេះត្រូវបានចាត់ទុកថានាំទៅស្លាប់ ដូច្នេះការប្រុងប្រយ័ត្ន និងការរក្សាជីវិត ត្រូវបានលើកតម្កើងលើសភាពក្លាហានឥតគិត; ហើយការមកដល់ដល់កម្រិតនេះផ្ទាល់ ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាជ័យជម្នះដ៏ធំ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes discernment in action: valor is not mere recklessness. When a task is declared impossible or fatally destructive, dharma may lie in restraint and withdrawal, and in recognizing that reaching a perilous boundary can itself be a meaningful accomplishment.
The narrator reports a warning addressed to Arjuna (Pārtha), also invoking Acyuta (Kṛṣṇa): the city cannot be conquered, so Arjuna is urged to turn back. The broader passage frames entry as leading to certain death and praises Arjuna for having come so far.