Shloka 7
Bhīmasena’s Digvijaya and Tribute Return (भीमस्य दिग्विजयः धननिवेदनं च)
ततो बृहन्तस्त्वरितो बलेन चतुरक्लिणा | निष्क्रम्य नगरात् तस्माद् योधयामास फाल्गुनम्,तब राजा बृहन्त तुरंत ही चतुरंगिणी सेनाके साथ नगरसे बाहर निकले और अर्जुनसे युद्ध करने लगे
tato bṛhantaḥ tvarito balena caturakliṇā | niṣkramya nagarāt tasmād yodhayāmāsa phālgunam ||
បន្ទាប់មក បૃហន្តៈ បានប្រញាប់ប្រមូលកម្លាំង ហើយជាមួយទ័ពចតុរាង្គពេញលេញ បានចេញពីទីក្រុងនោះ ទៅប្រយុទ្ធនឹង ផាល់គុនៈ (អរជុន) — ដូច្នេះបានបន្តរឿងរ៉ាវនៃការសាកល្បង និងការលាក់ខ្លួន តាមរយៈសង្គ្រាមបើកចំហ ដែលកម្លាំង និងការតាំងចិត្តត្រូវបានសាកល្បងក្រោមភារកិច្ចនៃធម៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kṣatriya-ethos: when challenged, a ruler/warrior responds decisively with organized force. Ethically, it highlights resolve and readiness to meet conflict as part of one’s role, while the broader narrative frames such combat as a test of identity, capability, and adherence to duty under pressure.
Bṛhanta quickly comes out of the city with a full fourfold army and begins fighting Phālguna (Arjuna). The scene marks an escalation from mere confrontation to active battle, setting Arjuna against an organized royal force outside the city.