Shloka 2
Arjuna’s Northern Conquests: Kimpuruṣa-lands, Hāṭaka, Mānasasaras, and the Harivarṣa Boundary
अर्जुन उवाच धनुरस्त्रं शरा वीर्य पक्षो भूमिर्यशों बलम् | प्राप्तमेतन््मया राजन दुष्प्रापं यदभीप्सितम्
arjuna uvāca: dhanur astraṁ śarā vīryaṁ pakṣo bhūmir yaśo balaṁ | prāptam etan mayā rājan duṣprāpaṁ yad abhīpsitam ||
អរជុនបាននិយាយ៖ ព្រះរាជា! ខ្ញុំបានទទួលអ្វីដែលពិបាករក និងប្រាថ្នាយូរមកហើយ—ធ្នូ អាវុធ ប្រាំញ់ ពលកម្លាំង វីរភាព មិត្តជួយគាំទ្រដូចព្រះក្រឹស្ណា ដីដ្ឋាន និងបន្ទាយ (រដ្ឋ និងឥន្ទ្រប្រស្ថ) កេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងកម្លាំង។ ទាំងនេះសុទ្ធតែជាវត្ថុដ៏កម្រនិងសមតាមបំណង ដែលធ្វើឲ្យការការពាររាជ្យដោយធម៌អាចកើតមាន។
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that effective and righteous rulership depends on a rare combination of means—arms, valor, allies, territory, reputation, and strength—and that such attainment should be recognized as difficult and significant, implying responsibility and restraint rather than arrogance.
Arjuna addresses a king and states that he has gained the hard-won, long-desired prerequisites for power and protection—martial equipment, personal prowess, supportive backing, and the tangible and intangible assets of rule such as land and fame.