Shloka 5
अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः
Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection
(तवैष वध्यो दुर्बुद्धि: जरासंधो महारथ: । इत्यन्तरिक्षे त्वश्ौषं यदा वायुरपोह॒ते ।।
vaiśampāyana uvāca |
tavaiṣa vadhyo durbuddhiḥ jarāsaṃdho mahārathaḥ |
ity antarīkṣe tv aśrauṣaṃ yadā vāyur apohate ||
gomante parvataśreṣṭhe yenaiṣa parimokṣitaḥ |
baladevabala-prāpto ko 'nyo jīvet māgadhāt ||
tad asya mṛtyur vihitaḥ tvadṛte na mahābala |
vāyuṃ cintya mahābāho jahīmāṃ magadhādhipam ||
evam uktas tadā bhīmo jarāsaṃdham ariṃdamaḥ |
utkṣipya bhrāmayām āsa balavantaṃ mahābalaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបានមានពាក្យថា៖ «ជរាសន្ធៈ អ្នករថយុទ្ធដ៏ធំ មានចិត្តគំនិតអាក្រក់នេះ អាចត្រូវសម្លាប់បានតែដោយអ្នកប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំបានឮសេចក្តីប្រកាសនេះនៅលើមេឃ នៅពេលដែលវាយុទេវតា បានដកថយ (ការគាំទ្រ) ខណៈពេលបលរាមៈកំពុងព្យាយាមយកជីវិតរបស់ជរាសន្ធៈ។ ដោយហេតុនេះហើយ នៅលើភ្នំគោមន្តៈដ៏ប្រសើរ បលរាមៈបានលែងគាត់ឲ្យរស់; ព្រោះពេលជរាសន្ធៈធ្លាក់ក្នុងអំណាចបលរាមៈ នរណាផ្សេងទៀតក្រៅពីស្តេចមគធៈនេះ នឹងអាចរស់រានបាន? ដូច្នេះ មរណភាពរបស់គាត់ត្រូវបានកំណត់—ដោយអ្នកតែម្នាក់ឯង ឱ មហាបល! ឱ វីរបុរសដៃខ្លាំង ចូរគិតដល់វាយុ ហើយសម្លាប់ម្ចាស់មគធៈនេះចោល!» ពេលត្រូវបាននិយាយដូច្នោះ ភីម អ្នកបង្ក្រាបសត្រូវ បានចាប់យកជរាសន្ធៈដ៏ខ្លាំង ហើយចាប់ផ្តើមបង្វិលគាត់ដោយកម្លាំងយ៉ាងរហ័ស។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames righteous violence as constrained by destiny and dharma: Jarāsandha’s end is portrayed as divinely ordained to occur only through Bhīma, and Bhīma is urged to align his action with Vāyu (his divine source of strength), emphasizing disciplined power rather than impulsive force.
Vaiśampāyana reports a heavenly declaration that only Bhīma can kill Jarāsandha. He explains why Balarāma earlier spared Jarāsandha at Gomanta, then instructs Bhīma to remember Vāyu and slay the Magadhan king. Bhīma responds immediately by lifting Jarāsandha and whirling him in combat.