Shloka 3
Jarāsandha-nipātana, rāja-mokṣa, and rājasūya-sāhāyya-prārthanā
Jarāsandha’s fall, liberation of kings, and request for support
अथ धर्मोपघाताद्धि मन: समुपतप्यते । यो5नागसि प्रसजति क्षत्रियो हि न संशय:
atha dharmopaghātād dhi manaḥ samupatapyate | yo 'nāgasi prasajati kṣatriyo hi na saṁśayaḥ ||
ជរាសន្ធៈ បាននិយាយថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ កាលណាមនុស្សរារាំងធម៌របស់អ្នកដទៃ ចិត្តย่อមក្តៅក្រហាយ។ ក្សត្រិយៈណាដែលបែរចេញពីធម៌ ហើយវាយប្រហារ ឬចោទប្រកាន់អ្នកគ្មានកំហុស នោះនាំទុក្ខមកលើខ្លួនឯង—មិនមានសង្ស័យឡើយ»។
जरासंध उवाच
Educational Q&A
Harming or obstructing dharma—especially by targeting the innocent—creates inner torment and leads to moral downfall; a kṣatriya is particularly accountable to uphold justice rather than violate it.
Jarāsandha is articulating a moral principle in his speech: wrongdoing against dharma, and aggression toward the blameless, is condemnable and brings inevitable suffering, reinforcing the ethical frame of the debate in the royal assembly context.