Shloka 47
Jarā’s Account and the Enthronement of Jarāsandha (जरासंधोत्पत्तिः अभिषेकश्च)
नाहामि विषये राज्ञो वसन्ती पुत्रगृद्धिन: । बालं पुत्रमिमं हन्तुं धार्मिकस्य महात्मन:
nāhāmi viṣaye rājño vasantī putragṛddhinaḥ | bālaṃ putram imaṃ hantuṃ dhārmikasya mahātmanaḥ ||
«ខ្ញុំរស់នៅក្នុងដែនរដ្ឋរបស់ព្រះរាជា ហើយឃើញព្រះអង្គប្រាថ្នាកូនប្រុសដូច្នេះ ខ្ញុំមិនយល់ថាសមរម្យទេក្នុងការសម្លាប់កុមារនេះ—កូនប្រុសតូចរបស់ព្រះមហាក្សត្រដែលមានធម៌ និងចិត្តថ្លៃថ្នូរ»។
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
Even one inclined to harm recognizes a boundary set by dharma: it is unethical to kill an innocent child, especially the offspring of a righteous king; moral restraint is upheld as a higher law than impulse.
A rākṣasī, living in the king’s realm, sees the king’s yearning for a son and the vulnerability of the child; she reasons that killing the boy would be improper and refrains, grounding her decision in the king’s righteousness and the ethical weight of the act.