Shloka 21
Jarā’s Account and the Enthronement of Jarāsandha (जरासंधोत्पत्तिः अभिषेकश्च)
न च वंशकर: पुत्रस्तस्याजायत कश्नन । मड्लैर्बहुभिहोंमि: पुत्रकामाभिरिष्टिभि: । नाससाद नृपश्रेष्ठ: पुत्रं कुलविवर्धनम्
na ca vaṁśakaraḥ putras tasyājāyata kaścana | maṅgalair bahubhir homaiḥ putrakāmābhir iṣṭibhiḥ | nāsasāda nṛpaśreṣṭhaḥ putraṁ kulavivardhanam ||
ហើយមិនមានព្រះរាជបុត្រណាម្នាក់កើតមកសម្រាប់ព្រះអង្គ ដើម្បីធ្វើជាអ្នកបន្តវង្សឡើយ។ ទោះជាព្រះមហាក្សត្រដ៏ប្រសើរនោះបានធ្វើពិធីមង្គលជាច្រើន—ហោមជាច្រើន និងយញ្ញដែលធ្វើដោយបំណងសុំកូន—ក៏នៅតែមិនបានកូនប្រុសដើម្បីបង្កើន និងថែរក្សាវង្សត្រកូល។
कृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that ritual actions (maṅgala-kṛtya, homa, iṣṭi) performed merely to satisfy desire (putra-kāma) do not guarantee results; ethical and inner conditions, along with destiny, shape outcomes. It implicitly critiques being absorbed in sense-enjoyment while expecting ritual alone to secure lasting goods like lineage.
A certain eminent king remains without an heir. Even after conducting many auspicious ceremonies, fire-offerings, and son-seeking sacrifices, he still fails to obtain a son who would continue and strengthen the family line.