Shloka 23
Chapter 15: Counsel on Initiative vs. Renunciation in the Rajasuya Project (सभापर्व, अध्याय १५)
क्षत्रिय: शस्त्रमरणो यदा भवति सत्कृत: । ततः सम मागधं संख्ये प्रतिबाधेम यद् वयम्,क्षत्रिय जब युद्धमें अस्त्र-शस्त्रोंद्वारा मारा जाता है, तब यह उसका सत्कार है; अतः हमलोग जरासंधको द्वन्द-युद्धमें मार डालें
kṣatriyaḥ śastramaraṇo yadā bhavati satkṛtaḥ | tataḥ saṃ māgadhaṃ saṅkhye pratibādhema yad vayam ||
ក្រឹෂ្ណៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «សម្រាប់ក្សត្រិយៈ ការស្លាប់ដោយអាវុធនៅក្នុងសង្គ្រាម គឺជាកិត្តិយសដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។ ដូច្នេះ យើងគួរប្រឈមមុខស្តេចមាហ្គធៈ (ជរាសន្ធៈ) ក្នុងការប្រយុទ្ធឯកតោ និងផ្តួលគាត់ចុះនៅលើសមរភូមិ។»
कृष्ण उवाच
Educational Q&A
Kṛṣṇa frames a warrior’s death by weapons in rightful battle as an honour (satkāra), expressing the Mahābhārata’s kṣatriya-dharma ideal that courage and acceptance of battle-death, when aligned with duty, is not disgrace but esteem.
Kṛṣṇa urges his side to engage the Magadhan ruler Jarāsandha directly in battlefield single combat, arguing that such a confrontation accords with warrior ethics and that defeating him in a duel is the appropriate course.