Shloka 14
Chapter 15: Counsel on Initiative vs. Renunciation in the Rajasuya Project (सभापर्व, अध्याय १५)
(त्वद्बुद्धिबलम॒श्रित्य सर्व प्राप्स्यति धर्मराट् | जयोअस्माकं हि गोविन्द येषां नाथो भवान् सदा ।।
tvad-buddhi-balam āśritya sarvaṁ prāpsyati dharmarāṭ | jayo 'smākaṁ hi govinda yeṣāṁ nātho bhavān sadā ||
kṛṣṇa uvāca |
arthān ārabhate bālo nānubandham avekṣate |
tasmād ariṁ na mṛṣyanti bālam artha-parāyaṇam ||
«ឱ គោវិន្ទ! ដោយពឹងផ្អែកលើកម្លាំងនៃបញ្ញា និងការណែនាំរបស់ព្រះអង្គ ធម្មរាជ យុធិស្ឋិរ អាចទទួលបានគ្រប់អ្វីដែលល្អ។ ពិតប្រាកដណាស់ ជ័យជម្នះជារបស់យើង ព្រោះអ្នកណាដែលព្រះអង្គជាអម្ចាស់ និងជាអ្នកការពារជានិច្ច មិនអាចត្រូវគេផ្តួលបានឡើយ។» បន្ទាប់មក ព្រះក្រឹស្នាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! មនុស្សល្ងង់អាចចាប់ផ្តើមការងារធំៗ ប៉ុន្តែមិនពិចារណាផលវិបាក និងអ្វីដែលនឹងតាមមក។ ដូច្នេះ វីរបុរសមិនអាចអត់ឱនចំពោះអាកប្បកិរិយារបស់សត្រូវដែលខ្វះវិវेक ហើយរវល់តែប្រយោជន៍ខ្លួនឯងបានទេ»។
कृष्ण उवाच
Educational Q&A
Kṛṣṇa highlights practical wisdom in action: immature or foolish people launch major undertakings without examining their downstream consequences (anubandha). Such self-interested, unreflective behavior—especially in an adversary—cannot be indulged by the wise and valorous; prudent leadership requires foresight and accountability.
The passage first affirms confidence in the Pāṇḍavas’ success because Kṛṣṇa (Govinda) is their constant protector and because Yudhiṣṭhira can achieve his aims by relying on Kṛṣṇa’s counsel and strength. Kṛṣṇa then speaks as an adviser, warning about the danger posed by an enemy who acts rashly and selfishly without considering consequences.