Shloka 51
ते वर्धयित्वा नृपतिं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् । जितकाशिनो लब्धलक्ष्या युद्धशौण्डा: प्रहारिण:
te vardhayitvā nṛpatiṁ dharmātmānaṁ yudhiṣṭhiram | jitakāśino labdhalakṣyā yuddhaśauṇḍāḥ prahāriṇaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់ពីអបអរសាទរ ព្រះរាជាធម៌យុធិષ્ઠិរ អ្នកយុទ្ធក្លាហានទាំងនោះ—រីករាយក្នុងជ័យជម្នះ គោលដៅបានសម្រេច ជំនាញក្នុងសង្គ្រាម និងខ្លាំងក្លាក្នុងការវាយប្រហារ—បានសរសើរ ព្រះក្រឹષ્ણ និង អរជុន អ្នកធ្វើឲ្យសត្រូវរងទុក្ខ ដោយពាក្យសរសើរ ហើយដោយចិត្តរីករាយ បានត្រឡប់ទៅជំរំរបស់ខ្លួន។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid warfare, the passage foregrounds dharma and proper conduct: honoring a righteous leader (Yudhiṣṭhira) and acknowledging the decisive, dharma-aligned agency of Kṛṣṇa and Arjuna. Victory is framed not merely as conquest but as the fulfillment of a rightful aim, accompanied by respectful praise and orderly return.
After a successful engagement, the warriors rejoice as victors. They congratulate King Yudhiṣṭhira, praise Kṛṣṇa and Arjuna for afflicting the enemy, and then happily go back to their camp.