Shloka 51
शरोत्तमेनाउ्जलिकेन राजं- स्तदा महास्त्रप्रतिमन्त्रितेन । पार्थोउपराह्ने शिर उच्चकर्त वैकर्तनस्याथ महेन्द्रसूनु:,राजन! महान् दिव्यास्त्रसे अभिमन्त्रित अंजलिक नामक उत्तम बाणके द्वारा इन्द्रपुत्र कुन्तीकुमार अर्जुनने अपराह्नकालमें वैकर्तन कर्णका सिर काट लिया
sañjaya uvāca |
śarottamena añjalikena rājan tadā mahāstrapratimantritena |
pārtho 'parāhṇe śira uccakarta vaikartanasya atha mahendrasūnuḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ឱ ព្រះរាជា! បន្ទាប់មក បារថ (អរជុន) ព្រះបុត្ររបស់ឥន្ទ្រ ដោយប្រើព្រួញឧត្តមឈ្មោះ អញ្ជលិក (Añjalika) ដែលបានអភិមន្ត្រដោយមន្តអាវុធធំៗ បានកាត់ក្បាលវៃករតន (ករណៈ) នៅពេលរសៀល។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the severe demands of kṣatriya-dharma in wartime: decisive action, mastery of consecrated weapons, and the acceptance that even great heroes meet an end when the accumulated consequences of vows, choices, and destiny mature on the battlefield.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Arjuna, using the mantra-empowered arrow named Añjalika, strikes and severs Karna’s head in the afternoon—describing the climactic moment of Karna’s fall in the Karṇa Parva.