Shloka 113
कृष्णां सभागतां दृष्टवा मूढेनादीर्घदर्शिना । अस्मांस्तथावहसता क्षिपता च पुनः पुन:,“आप निश्चय ही, आज कर्णकी स्त्रियोंको विधवा हुई देखेंगे। इस अदूरदर्शी मूर्खने सभामें द्रौपदीको आयी देख बारंबार उसकी तथा हमलोगोंकी हँसी उड़ायी और हम सब लोगोंपर आक्षेप किया। ऐसा करते हुए इस कर्णने पहले जो कुकृत्य किया है, उसे याद करके मेरा क्रोध शान्त नहीं होता है
sañjaya uvāca |
kṛṣṇāṃ sabhāgatāṃ dṛṣṭvā mūḍhenādīrghadarśinā |
asmāṃs tathāvahasatā kṣipatā ca punaḥ punaḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ពេលបុរសល្ងង់ មើលឃើញខ្លីនោះ ឃើញក្រឹෂ்ணា (ដ្រೌបទី) ត្រូវនាំចូលសភា គេបានចំអកនាងម្តងហើយម្តងទៀត ហើយក៏ប្រមាថយើងផង ដោយបោះពាក្យស្តីស្អប់ខ្ពើមជាបន្តបន្ទាប់។ រំលឹកអំពើអាក្រក់នោះរបស់កರ್ಣ កំហឹងរបស់ខ្ញុំមិនស្ងប់ឡើយ—ហើយថ្ងៃនេះឯង នឹងឃើញភរិយារបស់កर्णក្លាយជាមេម៉ាយជាក់ជាមិនខាន»។
संजय उवाच
Educational Q&A
Public humiliation and cruel speech are grave adharma; such wrongdoing ripens into inevitable consequences. The verse frames the war’s violence as moral retribution for earlier insults—especially the assembly outrage against Draupadī—showing how ethical failures fuel destructive outcomes.
Sañjaya recalls how Karṇa, when Draupadī was brought into the royal assembly, repeatedly mocked and insulted her and the Pāṇḍavas. Remembering that past offense, Sañjaya predicts that Karṇa’s household will face bereavement, linking present battlefield fate to earlier misconduct.