Shloka 266
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
आकर्णपूर्णविशिखै: कर्ण विव्याध सप्तभि: । उन भल्लोंसे आहत हो भयंकर पराक्रमी महाबाहु भीमसेनने कर्णको भी कानतक खींचकर छोड़े गये सात बाणोंसे पीट दिया
ākarṇapūrṇaviśikhaiḥ karṇa vivyādha saptabhiḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ភីមសេន មហាបាហុ អ្នកមានអំណាចដ៏គួរឱ្យខ្លាច បានវាយប្រហារ កર્ણ ដោយព្រួញប្រាំពីរដើម ដែលទាញខ្សែដល់ត្រចៀកហើយបាញ់ចេញ។ ការណា ដែលរងរបួសដោយព្រួញមុតទាំងនោះ ត្រូវបានវាយបកថយក្នុងភាពចង្អៀតនៃសមរភូមិ—ហេតុការណ៍មួយដែលបង្ហាញថា ក្នុងសង្គ្រាម សូម្បីវីរបុរសដ៏អស្ចារ្យបំផុតក៏ត្រូវទទួលផលភ្លាមៗពីកម្លាំង និងសេចក្តីមុតមាំរបស់គូប្រជែង។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield reality that status and reputation do not exempt anyone from consequences; valor must be met with valor, and endurance under attack is part of kṣatriya-dharma.
Sañjaya reports that Bhīma shoots Karṇa with seven fully drawn arrows, wounding him and checking his advance amid the ongoing combat.