Shloka 256
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
विव्याध परमास्त्रज्ञों भल््लै: संनतपर्वभि: | तब उत्तम अस्त्रोंके ज्ञाता कर्णने अत्यन्त कुपित हो लोहेके बने हुए और झुकी हुई गाँठवाले नौ भल्लोंसे भीमसेनको घायल कर दिया
sañjaya uvāca | vivyādha paramāstrajño bhallaiḥ saṃnataparvabhiḥ | tata uttamāstrāṇāṃ jñātā karṇo 'tyantaṃ kupito lohakṛtaiḥ jhukī-gaṇṭhavālaiḥ nava-bhallaiḥ bhīmasenaṃ vyadhat |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ការណា អ្នកជំនាញអាវុធដ៏ឧត្តម បានប្រើភល្លៈ—ព្រួញដែកមានក្បាលកោង និងមានកន្លែងចងជាប់—វាយប្រហារយ៉ាងខ្លាំង។ បន្ទាប់មក កರ್ಣ ដែលចេះអាវុធល្អបំផុត ក៏ខឹងក្រហាយយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានធ្វើឲ្យ ភីមសេន រងរបួសដោយភល្លៈដែកចំនួន៩ ដើម ដែលកោង និងមានកន្លែងចងជាប់។ វាបង្ហាញថា ក្នុងកំហឹងនៃសមរភូមិ សូម្បីអ្នកមានជំនាញខ្ពស់ក៏អាចឲ្យកំហឹងធ្វើឲ្យអំពើហិង្សារបស់ខ្លួនមុតស្រួចឡើង បន្ថែមភាពសោកនាដកម្មនៃការសម្លាប់សាច់ញាតិ ក្នុងសង្គ្រាមដែលធម៌ជាប់ជម្លោះ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how mastery and power in war are ethically precarious: anger (krodha) can drive even a great weapons-expert to escalate harm, reflecting the Mahabharata’s recurring warning that passion can eclipse discernment (viveka) amid dharma-conflict.
Sanjaya reports that Karna, provoked and furious, strikes Bhimasena with nine iron bhalla-arrows described as curved and jointed, wounding him in the thick of the Kurukshetra battle.