Shloka 146
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
जहार समरे प्राणान् भीमो भीमपराक्रम: । तब भयानक पराक्रमसे सम्पन्न भीमसेनने उस महायुद्धमें दूसरे दो भल्लोंद्वारा रणभूमिमें आपके दो पुत्रोंके प्राण हर लिये
jahāra samare prāṇān bhīmo bhīmaparākramaḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «នៅក្នុងសមរភូមិ ភីម—អ្នកល្បីដោយវីរភាពគួរឱ្យភ័យខ្លាច—បានដកយកជីវិតកូនប្រុសរបស់ព្រះអង្គ។ ដោយពលកម្លាំងដ៏សាហាវ ភីមសេនបានប្រើព្រួញមុតស្រួចពីរបន្ថែមទៀត វាយបំបាក់ពួកគេនៅលើសមរភូមិ។»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh moral reality of war: even celebrated valor manifests as the taking of life. It reflects kṣatriya-duty in battle while simultaneously emphasizing the tragic cost—victory and prowess are inseparable from grief and irreversible consequences.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīma, displaying fearsome prowess, kills two of Dhṛtarāṣṭra’s sons on the battlefield, striking them down decisively in the ongoing great war.