Shloka 133
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
अभ्यद्रवन्त समरे भीम॑ भीमपराक्रमम् । प्रभो! उस शूरवीरकों मारा गया देख उसके भाई समरभूमिमें भयंकर पराक्रमी भीमसेनपर सब ओरसे टूट पड़े
abhyadravanta samare bhīmaṁ bhīmaparākramam | prabho! taṁ śūravīraṁ hataṁ dṛṣṭvā tasya bhrātaraḥ samarabhūmau bhayaṅkara-parākramiṇaṁ bhīmasenam sarvataḥ samantāt pratyapatanta |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «នៅក្នុងសមរភូមិ ពួកគេបានរត់ប្រញាប់ចូលវាយលុកលើភីម—ភីមដែលមានពលកម្លាំងគួរឱ្យភ័យខ្លាច។ ព្រះអម្ចាស់! ពេលឃើញវីរបុរសម្នាក់នោះត្រូវសម្លាប់ បងប្អូនរបស់គេដែលឆេះឡើងដោយទុក្ខសោក និងកាតព្វកិច្ច បានបែកចេញពីគ្រប់ទិស លោតចូលលើភីមសេន ដែលមានអំណាចគួរឱ្យរន្ធត់ នៅលើសមរភូមិ។»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya impulse of responding to a comrade’s death with collective retaliation—showing how grief and duty can intensify violence, and how valor in war often escalates cycles of retribution.
After a heroic warrior is seen slain, his brothers rush from all directions to attack Bhīmasena in the battle, recognizing him as a terrifyingly powerful opponent.