Shloka 33
कर्णभीमसमागमः | Karṇa–Bhīma Encounter
अब्रवीच्च पुन: कर्ण स्तूयमान: सुतस्तव । जहि पार्थान् रणे सर्वान् महेन्द्रो दानवानिव,तत्पश्चात् वन्दीजनोंद्वारा अपनी स्तुति सुनते हुए आपके पुत्रने कर्णसे फिर कहा --4वीर! तुम रणक्षेत्रमें कुन्तीके समस्त पुत्रोंको उसी प्रकार मार डालो, जैसे देवराज इन्द्र दानवोंका संहार करते हैं”
abravīc ca punaḥ karṇa stūyamānaḥ sutas tava | jahi pārthān raṇe sarvān mahendro dānavān iva ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ព្រះរាជបុត្ររបស់អ្នក ខណៈដែលកំពុងស្តាប់ពាក្យសរសើរពីអ្នកចម្រៀងសរសើរ និងទទួលការលើកតម្កើង បាននិយាយម្ដងទៀតទៅកាន់ករណៈថា៖ «ឱ វីរបុរស! ចូរសម្លាប់បារថៈទាំងអស់នៅក្នុងសមរភូមិ ដូចព្រះឥន្ទ្រាធំ បំផ្លាញពួកដានវៈ»។ ពាក្យនោះបង្ហាញការសម្លាប់ជាគោលដៅដែលត្រូវអបអរសាទរ នាំឲ្យឃើញថា ការសរសើរនៅរាជសាលា និងចរិតយុទ្ធជន អាចជំរុញទៅរកការបំផ្លាញទាំងស្រុង ជំនួសការអត់ធ្មត់។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how public praise and heroic comparison can normalize extreme violence: the king’s son urges total destruction of the enemy, invoking Indra’s mythic slaying of Dānavas as a model. Ethically, it exposes the tension between martial glory and restraint (dharma) in war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana—encouraged by bards’ praise—again exhorts Karṇa to kill all the Pāṇḍavas in the battle, likening Karṇa’s task to Indra’s defeat of the Dānavas.