Shloka 4
Karna Reproves Shalya; Brahmin Reports on Bāhlīkas; Shalya’s Universalizing Rebuttal (कर्ण–शल्य संवादः)
एको ह्ा[रक्षद् भरतानेको भवमतोषयत् | तेनैकेन जिता: सर्वे महीपा हुग्रतेजसा
eko hy arakṣad bharatān eko bhavam atoṣayat | tenaikena jitāḥ sarve mahīpā ugratejasā ||
ធ្រិតរាស្ត្រ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «គាត់តែម្នាក់ឯង បានការពារពួកភារតៈ; គាត់តែម្នាក់ឯង បានធ្វើឲ្យភវៈ (ព្រះសិវៈ) ពេញចិត្ត។ ដោយវីរបុរសតែម្នាក់នោះ ដែលមានពន្លឺក្លាហានដ៏ខ្លាំង ស្តេចទាំងឡាយទាំងអស់ត្រូវបានបរាជ័យ»។
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary individual prowess, when joined with devotion (pleasing Bhava/Śiva), can decisively shape outcomes in royal and martial affairs—yet it also implicitly raises an ethical tension: reliance on a single champion can fuel pride and overconfidence in a cause.
Dhṛtarāṣṭra recalls and praises a single formidable warrior who (i) protected the Bharatas, (ii) pleased Śiva (Bhava) through his valor/act, and (iii) defeated many kings—framing him as a decisive force in earlier exploits and, by implication, in the present war context of Karṇa Parva.