Shloka 48
कर्णस्य दानप्रतिज्ञा–शल्योपदेश–वाक्ययुद्धम्
Karna’s Gift-Vows, Shalya’s Counsel, and the Battle of Words
क्षणेनासीन्महीपाल क्षतजैधिप्रवर्तिनी । पञ्चालानहनत् कर्णस्त्रिगर्ताश्न धनंजय:,भूपाल! क्षणभरमें वहाँ भूतलपर खूनकी नदी बह चली। कर्णने पंचालोंका और अर्जुनने त्रिगर्तोंका संहार कर डाला
kṣaṇenāsīnmahīpāla kṣatajaughapravartinī | pañcālān ahanat karṇas trigartān dhanañjayaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ព្រះមហីបាល ក្នុងមួយភ្លែត ផ្ទៃដីបានហូរឈាមដូចទន្លេ។ កರ್ಣ បានកាប់សម្លាប់ពញ្ចាលៈ ខណៈដែល ធនញ្ជ័យ (អរជុន) បានសម្លាប់ត្រីគర్తៈ—រូបភាពនៃសង្គ្រាមដែលបំផ្លាញយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងមិនរើសមុខ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the terrifying speed and scale of battlefield destruction: once war is fully engaged, bloodshed becomes a ‘flood,’ and even renowned heroes enact their kṣatriya-duty through mass killing—highlighting the ethical tension between dharma-as-duty and the human cost of violence.
Sañjaya reports to the king that the fighting intensifies: the ground is drenched as if a river of blood flows; Karṇa devastates the Pañcāla forces, and Arjuna (Dhanañjaya) annihilates the Trigarta warriors.