Shloka 46
कर्णपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः | Karṇa Parva, Chapter 15: Pāṇḍya’s Advance and Aśvatthāmā’s Counterstroke
शरैरविशकलीकुर्वन्नमित्रानभ्यवीवृषत् । स्वलंकृतानश्वसादीन् पत्ती क्षाहन् धनंजय:
sañjaya uvāca | śarair aviśakalīkurvann amitrān abhyavīvṛṣat | suvalaṅkṛtān aśvasādīn pattīṃś cāhan dhanañjayaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ធនញ្ជ័យបានបាញ់ព្រួញដូចភ្លៀង បំបែកជួរសត្រូវឲ្យខ្ទេចខ្ទី។ គាត់បានវាយសម្លាប់ទ័ពសេះដែលតុបតែង និងទ័ពថ្មើរជើងផងដែរ ខណៈព្រួញរបស់គាត់បានបំបែករទេះសង្គ្រាមដែលតុបតែងស្រស់ស្អាត—ទាញដោយសេះដែលបានហ្វឹកហាត់ល្អ និងមានអ្នកបើករទេះដែលឆ្កួតដោយសង្គ្រាម—ឲ្យធ្លាក់ដូចសំណល់ទីក្រុងស្ថានសួគ៌ដែលត្រូវបំផ្លាញ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim reality of kṣatriya-duty in war: disciplined skill and resolve can become overwhelming force. Ethically, it points to the tension between martial excellence and the destructive consequences of battle undertaken as a perceived obligation.
Sanjaya describes Arjuna on the battlefield showering arrows, shattering enemy formations and breaking apart splendid chariots, while also cutting down decorated horsemen and foot-soldiers.