Shloka 34
नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
पज्चाला: सोमकाश्वैव परिवद्रु: समनन््तत: । राजा द्रुपदके उस महारथी पुत्रको युद्धविमुख हुआ देख पांचालों और सोमकोंने उसे चारों ओरसे घेरकर अपने बीचमें कर लिया ।।
pañcālāḥ somakāś caiva parivavruḥ samanantataḥ | rājā drupadakaḥ tasya mahārathī putraṃ yuddha-vimukhaṃ dṛṣṭvā pañcālāḥ somakāś ca enam caturdiśaṃ parivārya madhye cakruḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ពួកបញ្ចាល និងសោមកៈ បានព័ទ្ធគាត់ពីគ្រប់ទិស។ ដោយឃើញមហារថី—កូនប្រុសរបស់ព្រះបាទទ្រុបដ—បែរចេញពីការប្រយុទ្ធ ពួកបញ្ចាល និងសោមកៈ បានរុំជុំវិញពីទិសទាំងអស់ ហើយទាញគាត់ចូលកណ្ដាលកងទ័ព ដើម្បីទប់ការថយក្រោយ និងនាំគាត់ត្រឡប់មកក្រោមវិន័យនៃបុព្វហេតុរបស់ពួកគេ កណ្ដាលសម្ពាធផ្លូវធម៌នៃសង្គ្រាម។
संजय उवाच
Educational Q&A
In the battlefield context, the verse highlights the tension between personal wavering and collective duty: allies may restrain a warrior’s retreat to preserve morale, cohesion, and the perceived obligation to stand one’s ground in a righteous cause.
Sañjaya reports that the Pāñcālas and Somakas notice Drupada’s son, an elite chariot-warrior, turning away from combat; they immediately surround him from all sides and bring him into their midst, effectively preventing withdrawal and reasserting control within their formation.