Shloka 169
नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
इति श्रीमहाभारते द्रोणपर्वणि घटोत्कचवधपर्वणि रात्रियुद्धे संकुलयुद्धे एकोनसप्तत्यधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate droṇaparvaṇi ghaṭotkacavadhaparvaṇi rātriyuddhe saṅkulayuddhe ekonasaptatyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៅក្នុង «ទ្រូណបរវ» ជាពិសេសក្នុងភាគស្តីពីការសម្លាប់ឃាដោតកចៈ ក្នុងសង្គ្រាមពេលរាត្រី និងការប្រយុទ្ធដ៏ច្របូកច្របល់ស្មុគស្មាញ បានបញ្ចប់ជំពូកទី ១៦៩។ នេះជាកថាខណ្ឌបញ្ចប់ ដែលសម្គាល់ការបិទបញ្ចប់ឯកតានិទានមួយ បង្ហាញភាពងងឹតនៃធម៌ក្នុងសង្គ្រាមរាត្រី ដែលរបៀបរៀបរយ និងការវិនិច្ឆ័យត្រូវបានសង្កត់បង្ខំក្រោមភាពវឹកវរ និងអំពើហិង្សាដែលកើនឡើង។
संजय उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it frames the episode ethically by highlighting 'night-battle' and 'confused melee,' suggesting how warfare can descend into conditions where dharmic clarity is difficult to maintain and moral restraint is tested.
This is the closing marker of the chapter: it states that the 169th chapter ends within the Droṇa Parvan, in the sub-section dealing with Ghaṭotkaca’s death, set amid the night fighting and the chaotic, entangled combat.