Shloka 27
Droṇa–Arjuna Yuddha; Trigarta-Āvaraṇa; Bhīmasena Gajānīka-bheda
Droṇa and Arjuna Engage; Trigarta Containment; Bhīma Breaks the Elephant Corps
प्रभिन्नाश्न महानागा विनीता हस्तिसादिभि: । परस्परं समासाद्य संनिपेतुरभीतवत्
prabhinnāśnān mahānāgā vinītā hastisādibhiḥ | parasparaṃ samāsādya saṃnipetur abhītavat ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ដំរីធំៗដូចស្តេចដំរី ដែលពីក្បាលមានទឹកមាត់មដហូរចេញដោយក្តៅគគុក ត្រូវបានអ្នកជិះ និងអ្នកបញ្ជាដំរីជំរុញឲ្យទៅមុខ បានចូលទៅជិតគ្នា ហើយដោយមិនខ្លាច បានបុកប្រយុទ្ធគ្នាទៅវិញទៅមក។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា ក្នុងកំហឹងនៃសង្គ្រាម សត្វមានអំណាចក៏ត្រូវបានបញ្ជារដោយមនុស្សឲ្យប៉ះទង្គិចយ៉ាងហិង្សា បន្ថែមល្បឿនមិនឈប់ឈរនៃសមរភូមិ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intensification of war: immense power (the elephants) becomes an instrument of destruction when directed by human will. Ethically, it points to how conflict mobilizes and compels even non-human strength into violence, magnifying the consequences of martial ambition.
Sanjaya describes war-elephants in musth being urged on by their riders and handlers; they advance toward opposing elephants and collide fearlessly, engaging in close combat amid the larger battle.