Shloka 716
भीष्मशिबिरगमनम् — Duryodhana’s Visit to Bhīṣma’s Camp and the Command Appeal
इरावानपि संक्रुद्धों मायां स्रष्टूं प्रचक्रमे । युद्धके मुहानेपर समस्त योद्धाओंके देखते-देखते वह इरावान्को पकड़ना चाहता था। उस दुरात्मा राक्षसकी वैसी माया देखकर क्रोधमें भरे हुए इरावानने भी मायाका प्रयोग आरम्भ किया
sañjaya uvāca | irāvān api saṅkruddho māyāṃ sraṣṭuṃ pracakrame |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ អិរាវានផងដែរ កើតកំហឹងខ្លាំង បានចាប់ផ្តើមប្រើអំណាចមាយារបស់ខ្លួន។ នៅមុខសមរភូមិ មុខមាត់អ្នកយុទ្ធទាំងអស់ កាលដែលរាក្សសអាក្រក់នោះប្រើល្បិចបោកបញ្ឆោត ដើម្បីចាប់អិរាវាន អិរាវានដែលពេញដោយកំហឹង ក៏ប្រើមាយាឆ្លើយតប ដោយប្រើមាយាប្រឆាំងមាយា ឆ្លើយតបការក្បត់ដោយយុទ្ធវិធីសមស្របក្នុងសង្គ្រាម។
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights a wartime ethical tension: when confronted with deceit and harmful stratagems, a warrior may respond with proportionate counter-strategy to protect allies and uphold battlefield duty. It frames anger as a catalyst for action, yet implies that responses are shaped by the opponent’s conduct and the harsh norms of war.
A rākṣasa attempts to seize Iravan through magical deception in front of the gathered fighters. Witnessing this, Iravan becomes furious and begins to employ his own māyā, initiating a contest of illusions amid the ongoing battle.