Shloka 9
Adhyāya 92: Irāvanta-śoka, punaḥ-pravṛttiḥ saṅgrāmasya
Arjuna’s grief and the battle’s renewed intensity
संजय उवाच इदं तत् समनुप्राप्तं क्षत्तुर्वचनमुत्तमम् । न बुद्धवानसि विभो प्रोच्यमानं हित॑ तदा
sañjaya uvāca idaṃ tat samanuprāptaṃ kṣattuḥ vacanam uttamam | na buddhavān asi vibho procyamānaṃ hitaṃ tadā ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «នេះហើយជាលទ្ធផលដែលឥឡូវបានមកដល់ព្រះអង្គ។ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានអំណាចអើយ កាលនោះព្រះអង្គមិនបានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះពាក្យដ៏ល្អប្រសើរ និងមានប្រយោជន៍ ដែលមហាអមាត្យ (វិទុរ) បាននិយាយណែនាំ ទោះបីគេបានទទូចក៏ដោយ។»
संजय उवाच
Educational Q&A
Ignoring wise and welfare-oriented counsel—especially from a righteous advisor like Vidura—leads to predictable harmful consequences; power without discernment (buddhi) becomes self-destructive.
Sañjaya addresses the king (Dhṛtarāṣṭra), pointing out that the present calamity unfolding in the war is the direct outcome of the king’s earlier failure to heed Vidura’s excellent, beneficial advice.