Shloka 87
भीमसेन-दुर्योधन-प्रहारः तथा घटोत्कचमायाप्रादुर्भावः | Bhīmasena–Duryodhana Clash and the Manifestation of Ghaṭotkaca’s Māyā
इति श्रीमहा भारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि अष्टमदिवसयुद्धारम्भे सप्ताशीतितमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate bhīṣmaparvaṇi bhīṣmavadhaparvaṇi aṣṭamadivasayuddhārambhe saptāśītitamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារតៈ» ដ៏គួរគោរព នៅក្នុង «ភីෂ្មបរវ»—ជាពិសេសក្នុងផ្នែកស្តីពីការសម្លាប់ភីષ្ម—ចាប់ផ្តើមការរៀបរាប់សង្គ្រាមថ្ងៃទីប្រាំបី; នៅទីនេះបញ្ចប់ជំពូកទី៨៧។ កថាខណ្ឌបញ្ចប់នេះដាក់ស៊ុមរឿងរ៉ាវជាកំណត់ត្រាសង្គ្រាមដ៏សក្ការៈ សម្គាល់ដំណាក់កាលសម្រេចចិត្តដែលនាំទៅកាន់ការធ្លាក់ចុះរបស់ភីષ្ម ហើយអំពាវនាវឲ្យពិចារណាអំពីទម្ងន់សីលធម៌ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនៃកាតព្វកិច្ចយុទ្ធ និងផលវិបាករបស់វា។
संजय उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it frames the war narrative as a sacred history and highlights the moral gravity of the coming events—especially the turning point associated with Bhīṣma’s fall—prompting reflection on dharma in warfare and the cost of duty-bound violence.
This is an editorial/narrative marker concluding the chapter and situating it within Bhīṣma Parva and the Bhīṣma-vadha episode, indicating the commencement of the eighth day’s fighting and signaling that the story is moving toward the decisive developments surrounding Bhīṣma.