Shloka 12
भीमसेन-दुर्योधन-प्रहारः तथा घटोत्कचमायाप्रादुर्भावः | Bhīmasena–Duryodhana Clash and the Manifestation of Ghaṭotkaca’s Māyā
तथा सर्वेण सैन्येन राजा दुर्योधनस्तदा । द्रौणेरनन्तंर प्रायात् सौदर्य: परिवारित:,अश्वत्थामाके पीछे सम्पूर्ण सेना तथा भाइयोंसे घिरा हुआ राजा दुर्योधन चल रहा था
tathā sarveṇa sainyena rājā duryodhanas tadā | drauṇer anantaraṁ prāyāt saudaryaḥ parivāritaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក ព្រះបាទទុរយោធនៈ ដែលត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយកងទ័ពទាំងមូល និងបងប្អូនរបស់ព្រះអង្គ បានរុញទៅមុខនៅជិតខាងក្រោយកូនប្រុសដ្រូណៈ (អស្វត្ថាមា)។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា ទុរយោធនៈពឹងផ្អែកលើកម្លាំងយុទ្ធ និងសាមគ្គីភាពក្នុងវង្សកុល ដើម្បីបន្តជំហានទៅមុខក្នុងសង្គ្រាមដែលកំពុងបើកបរ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a wartime ethic of reliance on collective strength—army and brothers—showing how power and kinship bonds shape a ruler’s conduct in conflict. It also invites reflection on leadership driven by force and factional support rather than inner restraint or dharmic clarity.
Sañjaya reports troop movement: Duryodhana, surrounded by the full Kaurava host and his brothers, advances immediately behind Aśvatthāman (Droṇa’s son), indicating coordinated positioning and the king’s close alignment with a key warrior.