Shloka 26
भीष्मभीमसमागमः — Bhīṣma–Bhīma Strategic Engagement and Counsel to the King
स्वयं दुर्योधनो राजा पार्षतं समुपाद्रवत् । द्रोणाचार्यने विराटपर और अभ्व॒त्थामाने शिखण्डीपर धावा किया। स्वयं राजा दुर्योधनने ट्रपदपर चढ़ाई की ।। नकुल: सहदेवश्न मद्रराजानमीयतु:
svayaṃ duryodhano rājā pārṣataṃ samupādravat | droṇācāryaś ca virāṭaṃ śikhaṇḍinaṃ cābhyadhāvat | nakulaḥ sahadevaś ca madrarājānam īyatuḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ព្រះមហាក្សត្រ ទុរយោធន ដោយខ្លួនឯង បានរត់ចូលប្រឆាំងនឹងកូនប្រុសរបស់ ព្រឹសត (ធ្រឹෂ្ដദ്യុម្ន)។ ទ្រូណាចារ្យ បានរុញទៅប្រឆាំងនឹង វិរាដ ហើយក៏បានវាយប្រហារទៅលើ សិខណ្ឌិន ផងដែរ។ ចំណែក នកុល និង សហទេវ បានទៅប្រយុទ្ធនឹងព្រះមហាក្សត្រមទ្រ។ ដូច្នេះ ការជ្រើសរើសគូប្រជែងដោយចេតនា បានបង្កើតជាបន្ទាត់សង្គ្រាម បង្ហាញថា ការខឹងខាងផ្ទាល់ខ្លួន និងគោលបំណងយុទ្ធសាស្ត្រ ជំរុញអំពើហិង្សានៃសង្គ្រាម ទោះបីអ្នកទាំងឡាយដឹងថាវាមានតម្លៃខាងធម៌ក៏ដោយ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, leaders deliberately choose opponents to meet strategic and personal aims; it implicitly raises the ethical tension between kṣatriya duty (fighting as required) and the destructive consequences of rivalry-driven violence.
Sañjaya reports specific battlefield engagements: Duryodhana personally attacks Dhṛṣṭadyumna; Droṇa advances against Virāṭa and Śikhaṇḍin; and the twin Pāṇḍavas Nakula and Sahadeva move to confront Śalya, the king of Madra.