Shloka 50
भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
अश्वान् मनोजवांस्तस्य कर्बुरान् वातरंहस: । जघान निशितैस्तूर्ण सर्वान् द्वादशभि: शरै:
sañjaya uvāca |
aśvān manojavāṁs tasya karburān vātarāṁhasaḥ |
jaghāna niśitais tūrṇaṁ sarvān dvādaśabhiḥ śaraiḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ សេះរបស់គាត់—លឿនដូចគំនិត និងរហ័សដូចខ្យល់ មានពណ៌ចម្រុះជាចំណុចៗ—ត្រូវបានបាញ់ទម្លាក់ចុះយ៉ាងឆាប់រហ័សដោយព្រួញមុតស្រួចទាំងដប់ពីរ។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញពីភាពតឹងរឹងនៃសិល្បៈសង្គ្រាម ដែលសូម្បីតែកម្លាំងថ្លៃថ្នូររបស់សេះល្អៗក៏ត្រូវកាត់ផ្តាច់ក្នុងគណនាដ៏ឥតមេត្តានៃសង្គ្រាម។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of war: excellence and beauty (swift, well-bred horses) do not protect one from destruction. It invites reflection on the ethical cost of battle and the impermanence of worldly power.
Sanjaya reports that the opponent’s dappled, wind-swift horses are swiftly killed by sharp arrows—twelve in total—disabling the chariot by taking down its team.