Shloka 16
भीष्मवधाय प्रयाणम् — The Advance toward Bhīṣma and Counter-Engagements
महाहवे दीप्यमानान् सुवर्णमुकुटोज्ज्वलान् | तत्यजु: समरे भीम॑ तव पुत्रा महाबला:,वे सब-के-सब रथपर बैठे हुए शूरवीर, सूर्य और अग्निके समान तेजस्वी, महाधनुर्धर, उत्तम शोभासे प्रकाशमान, सुवर्णमय मुकुटसे जगमग प्रतीत होनेवाले और अत्यन्त कान्तिमान् थे। उस महासमरमें उन्हें आते देखकर आपके महाबली पुत्र भीमसेनको छोड़कर वहाँसे दूर हट गये
mahāhave dīpyamānān suvarṇamukuṭojjvalān | tatyajuḥ samare bhīma tava putrā mahābalāḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ក្នុងសមរភូមិដ៏ធំនោះ អ្នកចម្បាំងទាំងនោះភ្លឺចែងចាំងដោយសិរីល្អ មកុដមាសរបស់ពួកគេក៏ចែងចាំង។ ពេលឃើញពួកគេរុលមកក្នុងកណ្ដាលការប្រយុទ្ធ កូនប្រុសដ៏ខ្លាំងក្លារបស់ព្រះអង្គ ឱ ភីម (ធೃತរាស្ត្រ) បានបោះបង់ការប្រយុទ្ធ ហើយថយចេញពីសមរភូមិ។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even the powerful may falter when confronted by superior force; in the Mahābhārata’s ethical frame, retreat born of fear contrasts with the ideal of steadfast kṣatriya-dharma—courage, resolve, and responsibility in battle.
Sañjaya describes radiant, crown-adorned warriors advancing in the great fight; on seeing them, Dhṛtarāṣṭra’s sons lose heart and withdraw from the battlefield, abandoning the engagement.