Shloka 17
तान् नामृष्यत कौन्तेयो जीवमाना गता इति । अन्वीय च पुन: सर्वास्तव पुत्रानपीडयत्,परंतु वे जीवित लौट गये; यह बात भीमसेनसे नहीं सही गयी। उन्होंने पुन आपके उन सब पुत्रोंका पीछा करके उन्हें अपने बाणोंसे पीड़ित कर दिया
tān nāmṛṣyata kaunteyo jīvamānā gatā iti | anvīya ca punaḥ sarvāstava putrān apīḍayat |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ភីមសេន កូនប្រុសនៃកុន្តី មិនអាចទ្រាំបាននឹងគំនិតថាពួកគេបានរួចជីវិតទៅទេ។ ដូច្នេះ គាត់បានដេញតាមម្តងទៀត ហើយបានបង្ខំចិត្តវាយសង្កត់លើកូនប្រុសទាំងអស់របស់ព្រះអង្គ ដោយបាញ់ព្រួញធ្វើឲ្យរបួស និងរំខានពួកគេ។
संजय उवाच
Educational Q&A
In the ethics of war, uncontrolled anger can intensify violence, yet tactical necessity also drives pursuit: allowing defeated enemies to withdraw safely may enable them to regroup and cause further harm. The verse highlights the tension between restraint and battlefield prudence.
Sañjaya reports that Bhīma could not accept that the opposing warriors had escaped alive. He chased them again and afflicted Dhṛtarāṣṭra’s sons with renewed arrow-attacks.