Shloka 7
Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
तब श्रीकृष्णसहित अर्जुनने क्रोधसे लाल आँखें करके बारंबार गरम-गरम लंबी साँस खींचकर सोच-विचार करनेके पश्चात् धनुषको बायें हाथसे दबाया। फिर उन शशत्रुसूदन गाण्डीवधारी पार्थने कुपित हो झुकी हुई गाँठवाले कुछ भयंकर बाण हाथमें लिये
tataḥ śrīkṛṣṇasahito 'rjunaḥ krodhena lohitākṣaḥ san punaḥ punaḥ uṣṇāni dīrghāṇi niḥśvāsān gṛhītvā vicārya dhanuḥ savye hastena nyapīḍayat | atha śatrusūdano gāṇḍīvadhārī pārthaḥ kupitaḥ śoṇitāntakarān bhīṣaṇān kiṃcid avanataparvaṇo bāṇān hastena jagrāha | balavatāṃ śreṣṭho 'rjunaḥ tair bāṇaiḥ samare sadya evāśvatthāmānaṃ vyathayat |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក អរជុន ដោយមានព្រះក្រឹෂ್ಣនៅជិតខាង ភ្នែកក្រហមដោយកំហឹង បានដកដង្ហើមវែងៗក្តៅៗជាបន្តបន្ទាប់។ ក្រោយពិចារណា គេបានចុចធ្នូដោយដៃឆ្វេង។ រួចប៉ាថ៌ អ្នកកាន់គណ្ឌីវ និងអ្នកសម្លាប់សត្រូវ បានកើនកំហឹង ហើយយកព្រួញដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចមួយចំនួន ដែលមានកន្លែងបត់តាមសន្លាក់ អាចបញ្ចប់ជីវិតបាន។ ដោយព្រួញទាំងនោះ អរជុនដ៏ខ្លាំងក្លា បានធ្វើឲ្យអស្វត្ថាមា រងរបួសភ្លាមៗនៅលើសមរភូមិ—បង្ហាញថា ក្នុងសង្គ្រាម ការគិតពិចារណាអាចបម្លែងទៅជាចេតនាសម្លាប់យ៉ាងឆាប់រហ័ស ពេលកំហឹងគ្រប់គ្រងការវិនិច្ឆ័យ។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a dharma-governed war, inner states matter: anger (krodha) can rapidly convert deliberation into destructive action. The verse juxtaposes Arjuna’s moment of reflection with his immediate resort to deadly force, highlighting the ethical tension between kṣatriya duty and the need for self-mastery.
Sañjaya describes Arjuna, accompanied by Kṛṣṇa, becoming enraged, steadying his bow, taking up fearsome life-ending arrows, and promptly wounding Aśvatthāmā in the midst of battle.