Shloka 326
Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
चिच्छेद सहसा राजन्नसम्भ्रान्तो वरासिना । राजन! वे तोमर अभी भीमसेनतक पहुँच ही नहीं पाये थे कि उन महाबाहु पाण्डुकुमारने बिना किसी घबराहटके अपनी अच्छी तलवारसे सहसा उन्हें आकाशमें ही काट डाला
sañjaya uvāca | ciccheda sahasā rājann asambhrānto varāsinā |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ព្រះរាជា! មិនទាន់ឲ្យតោមរទាំងនោះទៅដល់ភីមសេនផង កូនបណ្ឌុដ៏មានដៃធំមហាបល បានរក្សាចិត្តមិនភ័យ ហើយប្រើដាវល្អរបស់ខ្លួន កាត់វាចេញនៅលើមេឃភ្លាមៗ។ នេះជាសញ្ញានៃការប្រុងប្រយ័ត្ន ការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងជំនាញដែលហាត់ហើយ នៅកណ្ដាលអំពើហិង្សានៃសង្គ្រាម។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in extreme conflict, the ideal warrior acts with steadiness (asambhrānta), using trained discernment and restraint rather than fear-driven impulse; composure becomes an ethical strength that prevents reckless harm.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that incoming tomara-weapons had not yet reached Bhīma when the mighty Pāṇḍava, remaining calm, swiftly sliced them apart in the air with his sword.